Zespół klasztorny Bernardynów
Zabytkowy Klasztor Bernardynów z okazałym kościołem pw. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii stanowi znane...
Zamek Lubomirskich
Zamek Lubomirskich jest jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów zabytkowych Rzeszowa. Budowę tej obronnej...
Pałac letni Lubomirskich
Przy al. Lubomirskich stoi dawny pałacyk letni Lubomirskich, poddany w latach 1981-85 gruntownej restauracji i adaptowany dla...
, (wnętrza)2.jpg)
Kościół Św. Krzyża
ul. 3-go Maja 20
Centralne miejsce w zespole popijarskim zajmuje kościół. Jest to nieduża, jednonawowa świątynia z węższym prostokątnym prezbiterium i dwoma wieżami w fasadzie oraz kaplicą od strony północnej. Zasadniczy trzon kościoła (nawa i prezbiterium) został wybudowany w tzw. stanie surowym w latach 1644-1649 w stylu późnego renesansu. W okresie kilkunastu następnych lat kościół był wykańczany i ozdabiany.
W latach 1705-1707 Tylman z Gameren gruntownie przekształcił fasadę kościoła, dobudował dwie wysokie wieże, nadając jej - podobnie jak pozostałym obiektom - wystrój późnobarokowy. Podobno w podziemiach jednej z wież znajduje się schowek, w którym podczas wojny północnej pijarzy ukryli zakonne skarby, spoczywające tam do dziś. Znajdujące się w fasadzie trzy portale zostały dodane w latach 1718-1730. Nad portalem głównym widnieje tablica inskrypcyjna Lubomirskich. W niszach, po obu stronach wejścia, stoją posągi rycerzy rzymskich będące przypuszczalnie dziełem Faustyna Carry.
Kościół był poddany gruntownej restauracji w latach 1920-1922, w 1977 r. dachy świątyni pokryto miedzianą blachą, w 1983 r. ułożono wewnątrz marmurową posadzkę, w 1992 r. odnowiono elewację frontową. Wewnętrzny wystrój kościoła utrzymany jest w stylu rokoko. Sklepienia nawy i prezbiterium zdobi bogata dekoracja stiukowa, wykonana przypuszczalnie w latach 1656-1657 przez Jana Chrzciciela Falkoniego. W prezbiterium znajduje się ołtarz główny dwukondygnacyjny, architektoniczny, rzeźbiony, drewniany, malowany na biało i złocony, rokokowy z pierwszej połowy XVIII w. W retabulum ołtarza umieszczony jest płaskorzeźbiony wizerunek ukrzyżowanego Chrystusa, późnobarokowy, z końca XVII w. Po bokach stoją duże posągi Matki Boskiej i św. Jana z tego samego okresu. W zwieńczeniu widnieje obraz św. Michała Archanioła, późnobarokowy, z pierwszej połowy XVIII w. Do północnej ściany nawy przylega ośmioboczna kaplica św. Józefa Kalasancjusza, patrona pijarów, wybudowana w latach 1759-1773, wewnątrz ozdobiona sztukaterią o motywach geometrycznych.
W kaplicy zasługuje na uwagę ołtarz rokokowy z pierwszej połowy XVIII w., jednokondygnacyjny, architektoniczny z bogatym zwieńczeniem, będący prawdopodobnie dziełem Baltazara Fontany. Po kasacie konwentu kościół przeznaczono na potrzeby gimnazjum. Dopiero w 1970 r., w miejsce rektoratu gimmnazjalnego, utworzono parafię.
W latach 1705-1707 Tylman z Gameren gruntownie przekształcił fasadę kościoła, dobudował dwie wysokie wieże, nadając jej - podobnie jak pozostałym obiektom - wystrój późnobarokowy. Podobno w podziemiach jednej z wież znajduje się schowek, w którym podczas wojny północnej pijarzy ukryli zakonne skarby, spoczywające tam do dziś. Znajdujące się w fasadzie trzy portale zostały dodane w latach 1718-1730. Nad portalem głównym widnieje tablica inskrypcyjna Lubomirskich. W niszach, po obu stronach wejścia, stoją posągi rycerzy rzymskich będące przypuszczalnie dziełem Faustyna Carry.
Kościół był poddany gruntownej restauracji w latach 1920-1922, w 1977 r. dachy świątyni pokryto miedzianą blachą, w 1983 r. ułożono wewnątrz marmurową posadzkę, w 1992 r. odnowiono elewację frontową. Wewnętrzny wystrój kościoła utrzymany jest w stylu rokoko. Sklepienia nawy i prezbiterium zdobi bogata dekoracja stiukowa, wykonana przypuszczalnie w latach 1656-1657 przez Jana Chrzciciela Falkoniego. W prezbiterium znajduje się ołtarz główny dwukondygnacyjny, architektoniczny, rzeźbiony, drewniany, malowany na biało i złocony, rokokowy z pierwszej połowy XVIII w. W retabulum ołtarza umieszczony jest płaskorzeźbiony wizerunek ukrzyżowanego Chrystusa, późnobarokowy, z końca XVII w. Po bokach stoją duże posągi Matki Boskiej i św. Jana z tego samego okresu. W zwieńczeniu widnieje obraz św. Michała Archanioła, późnobarokowy, z pierwszej połowy XVIII w. Do północnej ściany nawy przylega ośmioboczna kaplica św. Józefa Kalasancjusza, patrona pijarów, wybudowana w latach 1759-1773, wewnątrz ozdobiona sztukaterią o motywach geometrycznych.
W kaplicy zasługuje na uwagę ołtarz rokokowy z pierwszej połowy XVIII w., jednokondygnacyjny, architektoniczny z bogatym zwieńczeniem, będący prawdopodobnie dziełem Baltazara Fontany. Po kasacie konwentu kościół przeznaczono na potrzeby gimnazjum. Dopiero w 1970 r., w miejsce rektoratu gimmnazjalnego, utworzono parafię.
Kalendarium imprez
Ciekawe imprezy
2008 - 2010 Wszelkie prawa zastrzeżone przez RzeszowZaprasza.pl
polecamy: TlumaczeniePisemne.pl, EnergoCity.pl, hudzik.info