Błogosławieństwo rodziców - Wesele

25 Października 2014

chmurka

Temp. 0 °C

dodaj do ulubionych mapa strony zaloguj kontakt
Logowanie Rejestracja
Sztuka Zapraszania
 Sztuka zapraszania Termin ślubu ustalony, sala zamówiona, lista gości ułożona i skonsultowana z rodzicami. Trzeba tylko...
Pierwszy małżeński taniec
Pierwszy małżeński taniec    Ważnym i wyczekiwanym przez gości elementem wesela w polskiej tradycji jest pierwszy taniec państwa...
Oczepiny
W staropolskiej tradycji oczepiny zawsze wiązały się z zabawą, przyśpiewkami, żartem i śmiechem. Obrzęd ten ma jednak bardzo ważne,...

Błogosławieństwo rodziców

Pobłogosławienie młodej pary przez rodziców jest wstępnym etapem uroczystości ślubnej, wprowadza w klimat mającej nastąpić ceremonii. Jest potrzebne nie tylko pobierającym się dzieciom, ale także ich rodzicom, stanowi solidny fundament dla związku.



W PRZESZŁOŚCI
Zasadniczą treścią błogosławieństwa, zwanego też przenosinami, było wyprowadzenie (tzw. wywodzenie lub wywodziny) panny młodej z domu rodzinnego do kościoła, z którego powrócić miała jako mężatka. Pobłogosławienie następowało w specjalnie przygotowanej na tę okazję kuchni lub izbie, w nastroju powagi, przy rzewnym śpiewie druhen i płaczu panny młodej, rodziców oraz zaproszonych gości.
W tradycyjnym weselu wstępem do błogosławieństwa rodziców było długie pożegnanie, podziękowania i przeprosiny, które panna młoda składała zarówno rodzicom, rodzeństwu i przyjaciołom, jak i domowi, progom, sprzętom. Było to więc pożegnanie i rytualne rozstanie z najbliższą rodziną i wszystkim, co stanowiło jej dotychczasowe życie, którego pewien etap po zawarciu ślubu zostaje nieodwracalnie zamknięty. Błogosławieństwo rodziców wyrażało zmianę stanu i statusu społecznego panny młodej.
Błogosławieństwo weselne przebiegało według ściśle przestrzeganego scenariusza. Przed wyjazdem do kościoła rodzice, często w towarzystwie starostów, zasiadali lub stawali przed świętymi obrazami, za okrytym białym obrusem stołem, na którym znajdował się krzyż, woda święcona, niekiedy chleb i sól. Panna młoda, mimo ponagleń śpiewającej męskiej drużyny, długo i z wielkim płaczem żegnała się z rodziną i domem. O jej żalu opowiadała pieśń, śpiewana przez druhny, której każda zwrotka kończyła się żałosnym zawołaniem: już mnie tu nie będzie, to już nie moje.
Następnie młodzi kłaniali się rodzicom, klękali przed nimi, obejmowali ich kolana i stopy, całowali ręce, prosząc o przebaczenie i udzielenie błogosławieństwa. Podziękowanie za wychowanie, cierpliwość i miłość na ręce rodziców składał w imieniu młodych starosta weselny, poprzez długie i piękne oracje.
Rodzice, także bardzo wzruszeni, błogo-sławili młodych, żegnali znakiem krzyża, kropili wodą święconą, całowali w czoło i wygłaszali stosowne przemówienie. Niekiedy unosili nad ich głowami chleb i sól (młodzi musieli z szacunkiem ucałować chleb) i polecali młodą parę opiece Boskiej.
Powszechnie wierzono, że uroczyste błogosławieństwo rodziców, przebiegające zgodnie z tradycją i obyczajem, jest tak samo ważne, jak ślub w kościele, i zapewnia młodej parze miłość wzajemną, chroni od złego i sprawi, że będą żyć długo w szczęściu i dostatku.


OBECNIE
Dzisiejsze błogosławieństwo to jedynie symboliczne nawiązanie do dawnych obrzędów. Najczęściej odbywa się w rodzinnym domu panny młodej, tuż przed ślubem. Odpowiednio wcześniej należy przygotować wodę święconą, kropidło i krzyż. Można też zapalić świece chrzcielne narzeczonych, związane razem białą wstążką i ozdobione mirtem (symbol czystości). Szczególnym akcentem jest obecny podczas obrzędu muzyk, przygrywający pieśń Serdeczna Matko, która w takim momencie nabiera charakteru modlitwy w intencji państwa młodych: Matko otocz ich płaszczem swej opieki.
Młodzi dziękują rodzicom za wychowanie, wszelkie dobro i miłość oraz klękają przed nimi prosząc o błogosławieństwo na nową drogę życia. Rodzice i ewentualnie chrzestni wyciągają ręce nad ich głowami, a jeden z nich wypowiada słowa błogosławieństwa. Następnie robią na ich czołach znak Krzyża Świętego i obdarzają ojcowskim pocałunkiem. Znak krzyża postawiony na czole dzieci, oznacza złożenie ich dalszego życia w ręce Boga, jest aktem zgody na dorosłe decyzje swoich dzieci. Symbolika rodzicielskiego błogosławieństwa uwidacznia się w Bożym zamyśle względem człowieka, gdyż Opuści człowiek ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swoją żoną..., by wypełnić własne powołanie życiowe.
Po błogosławieństwie państwo młodzi i rodzina, przy dźwiękach marsza weselnego, wychodzą z domu w drogę do kościoła.


PRZYKŁADOWE TEKSTY:
Boże, Dobry nasz Ojcze, pobłogosław te nasze dzieci, które złączyłeś w miłości. Niech będą dla świata obrazem miłości Chrystusa i Kościoła. Dozwól im razem dożyć szczęśliwej starości i obdarz potomstwem, a błogosławieństwo Twoje Boże Ojcze, Synu Boży i Duchu Święty niech im towarzyszy i pozostanie z nimi na zawsze.
Wszyscy: Amen.
Kochana córko, przez wiele lat mieszkałaś z nami. Dzisiaj staniesz u boku swego męża. Przejmiesz troski o Wasz dom, o Wasze dzieci. Bardzo pragniemy byś była szczęśliwą żoną i matką. Byś była wsparciem dla swego męża. Kochane dzieci, budujcie swe życie na mocnym fundamencie, na wspólnej wzajemnej miłości, wierności Bogu i jego przykazaniom. Polecamy Was Maryi - Matce Pięknej Miłości i z serca Was błogosławimy na nową drogę życia.
W imię Ojca i Syna i Ducha Św.

„Musicie być silni miłością ,,która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, wszystko przetrzyma. Tą miłością, która nigdy nie zawiedzie”.
(Jan Paweł II)




Kalendarium imprez

subskrypcja imprez

Ciekawe imprezy

dodaj impreze

2008 - 2010 Wszelkie prawa zastrzeżone przez RzeszowZaprasza.pl

polecamy: TlumaczeniePisemne.pl, EnergoCity.pl, hudzik.info